De Gevaren van Microplastics voor Je Gezondheid en Hoe Ze te Beperken

Het is geen nieuws. Plastic is al tientallen jaren een groot probleem wereldwijd. Elk jaar produceren mensen 350 miljoen metrische ton plasticafval, en dit aantal zal naar verwachting meer dan 3 keer toenemen tegen 2060 als er niets verandert.

Echter, dat is slechts de top van de ijsberg. We leven in een samenleving die te veel afhankelijk is van plastics, van onze voedsel- en watercontainers tot de synthetische kleding en producten die we gebruiken. Het is nu bekend dat plasticdeeltjes zich verspreiden in de lucht die we inademen en in onze systemen worden opgenomen.

Meerdere studies hebben aangetoond dat we stilletjes microplastics consumeren en in onze organen opslaan, wat leidt tot chronische ziekten, hormonale problemen en bepaalde soorten kanker. Geschat wordt dat we gemiddeld elke week een creditcard aan microplastics consumeren in termen van grootte.

Dit roept de vraag op: wat zijn de gevaren van microplastics voor onze gezondheid en hoe kunnen we ze overwinnen?

Dit artikel bespreekt de impact van microplastics en biedt praktische manieren om hun effecten op de algehele gezondheid en welzijn te beperken.

Microplastics zijn kleine plastic deeltjes van minder dan 5 millimeter groot die ontstaan door de afbraak van grotere plastic voorwerpen, synthetische kledingvezels en persoonlijke verzorgingsproducten.

Microplastics kunnen zich door de lucht verspreiden als deeltjes, die door mensen en dieren kunnen worden ingeademd. Eenmaal in de lucht kunnen microplastics door windstromen worden meegevoerd en lange afstanden afleggen, waardoor zelfs afgelegen gebieden mogelijk worden besmet.

Naast inhalatie kunnen mensen ook onopzettelijk microplastics consumeren via voedsel en dranken die ermee zijn besmet. Bijvoorbeeld, zeedieren kunnen microplastics opnemen, die zich vervolgens in de voedselketen kunnen ophopen en uiteindelijk door mensen kunnen worden geconsumeerd.

Hier zijn enkele voedingsmiddelen die hogere niveaus van microplastics bevatten:

• Sardines
• Zalm
• Zeezout
• Flessenwater
• Bier
• Honing
• Thee
• Instant rijst
• Appels
• Sla
• Wortelen
• Bewerkt vlees

Eenmaal in het lichaam kunnen microplastics mogelijk interageren met weefsels en cellen, wat kan leiden tot ontsteking en cellulaire schade.

Van de diepste delen van onze oceanen tot de top van de Mt. Everest, plastics zijn overal aanwezig. Tot nu toe hebben we geen manier om onze blootstelling aan microplastics volledig te elimineren, en de omvang van de gezondheidsimpact van microplastics is nog niet volledig begrepen.

De nieuwste studies hebben de aanwezigheid van microplastics in alle delen van de menselijke longen, teelballen, placenta, bloed en moedermelk gedocumenteerd.

Hier zijn enkele van de potentiële gezondheidsrisico's van microplastics

Wanneer microplastics interageren met cellen en weefsels, kunnen ze een immuunrespons opwekken, wat ontsteking in de aangetaste gebieden veroorzaakt. Chronische ontsteking is in verband gebracht met de ontwikkeling van verschillende gezondheidsproblemen, zoals kanker, hart- en vaatziekten en auto-immuunziekten.

Bovendien kunnen microplastics cellen fysiek beschadigen, wat leidt tot celdood en mogelijke weefseldisfunctie. Studies hebben aangetoond dat mensen met chronische ontsteking en darmgezondheidsproblemen waarschijnlijker microplastics in hun darmen en buikorganen accumuleren.

Chemische stoffen die in plastics worden aangetroffen, zoals ftalaten en bisfenol A, kunnen de natuurlijke hormonen van het lichaam verstoren en de hormonale balans in je lichaam verstoren.

Hier zijn enkele van de mogelijke effecten van microplastics op je hormonen:

• Vertraagde groeispurt
• Verstoring van de stofwisseling
• Verminderde reproductieve functie
• Beïnvloede hersenfuncties

Het probleem van microplasticaccumulatie is nog nooit zo kritisch geweest in termen van de dalende vruchtbaarheidscijfers die in de afgelopen decennia zijn waargenomen. Volgens recente gegevens zijn de gemiddelde sperma-aantallen van mannen in westerse landen in de afgelopen 40 jaar met meer dan 50% gedaald.

Hoewel er geen duidelijke link is vastgesteld tussen overmatige blootstelling aan microplastics en onvruchtbaarheid, hebben recente studies aangetoond dat mensen drie keer hogere concentraties microplastics in hun teelballen hebben dan dieren. Blootstelling aan microplastics is gevonden om het aantal sperma te verlagen, de sperma-mobiliteit te verminderen en testiculaire ontsteking te veroorzaken.

In ratstudies leidde blootstelling aan microplastics tot een significante afname van de testosteron niveaus en testiculaire schade bij mannelijke ratten.

Microplastics kunnen schadelijke chemicaliën, zoals pesticiden en zware metalen, absorberen en concentreren. Vanwege hun kleine formaat en grote oppervlakte hebben microplastics de mogelijkheid om verschillende milieuverontreinigende stoffen aan te trekken en op te hopen.

Deze verontreinigende stoffen, waaronder pesticiden en zware metalen, kunnen zich hechten aan het oppervlak van microplastics. Wanneer deze besmette microplastics worden ingenomen of ingeademd, kunnen de giftige chemicaliën in het lichaam worden vrijgegeven. Afhankelijk van de betrokken chemicaliën kan dit leiden tot verschillende nadelige gezondheidseffecten.

Blootstelling aan zware metalen die in microplastics worden aangetroffen, is in verband gebracht met:

• Neurologische aandoeningen
• Nierschade
• Kankerontwikkeling
• Hormonale disfunctie
• Groei- en ontwikkelingsproblemen

Recente studies hebben microplastics in menselijke placenta's aangetroffen, wat zorgen oproept over de mogelijke impact op de ontwikkeling van de foetus. De placenta is een cruciaal orgaan dat zuurstof en voedingsstoffen aan de zich ontwikkelende foetus in de baarmoeder levert en fungeert als een barrière om de foetus te beschermen tegen schadelijke stoffen.

De exacte impact van microplastics die in de placenta worden aangetroffen, is nog niet volledig begrepen, maar diermodellen suggereren dat ze de hartfunctie en -ontwikkeling bij zich ontwikkelende foetussen kunnen belemmeren.

Langdurige blootstelling aan microplastics kan indirect invloed hebben op de fitnessprestaties. Lagere niveaus van testosteron kunnen de spiergroei vertragen en de tilliftprestaties verminderen.

Chronische ontsteking en irritatie in hart- en longweefsels kunnen leiden tot verminderde cardiovasculaire functie en zuurstofopname tijdens het sporten. Darmproblemen veroorzaakt door microplastics kunnen een onbalans in het darmmicrobioom veroorzaken die mogelijk kan leiden tot voedingsdeficiënties, verminderde herstel en verminderde sportprestaties.

1. Gebruik geen plastic containers

Om de blootstelling aan ftalaten en andere chemicaliën in voedsel en voedselverpakkingen te verminderen, raadt de American Academy of Pediatrics aan om roestvrijstalen en glazen containers te gebruiken in plaats van plastic wanneer mogelijk.

Als het mogelijk is, verwarm voedsel of dranken dan niet in plastic containers in de magnetron. Bewaar voedsel in niet-plastic containers zoals glas, roestvrijstaal of siliconen containers, die kunnen worden gebruikt om je voedsel op te warmen.

Plaats geen plastic in de vaatwasser, omdat hitte ervoor kan zorgen dat chemicaliën lekken. Controleer de recyclingcode op de onderkant van producten en vermijd plastics met recyclingcode 3, die meestal ftalaten bevatten.

Hier is een plan voor vrouwen dat je moet proberen:

En voor mannen:

Verminder je gebruik van wegwerpplastics door herbruikbare tassen mee te nemen naar de supermarkt, een ritstas van stof te gebruiken voor de stomerij en een reisbeker mee te nemen voor afhaal koffie.

Kies bij het winkelen voor producten die minimale of geen plastic verpakking hebben. Zoek naar artikelen verpakt in recyclebare materialen zoals papier, glas of aluminium.

Vermijd wegwerpplastic rietjes en bestek. Gebruik in plaats daarvan herbruikbare alternatieven van metaal, bamboe of glas.

Zelfs de keuze van kledingmaterialen is belangrijk als het gaat om je gezondheid. Synthetische stoffen zoals polyester en nylon laten microvezels los tijdens het wassen, wat bijdraagt aan microplasticvervuiling. Kies waar mogelijk voor natuurlijke stoffen zoals katoen, linnen of wol.

Als samenleving beginnen we net de effecten van onze afhankelijkheid van plastics te begrijpen. Het gaat niet alleen om de enorme schade die plastic aan ons milieu toebrengt, maar als individu worden we blootgesteld aan de gevaren van microplastics in ons dagelijks leven.

Microplastics zijn geen microprobleem. We hebben een ernstige gezondheidsbedreiging die iedereen ter wereld beïnvloedt en die waarschijnlijk zal blijven bestaan als we de status quo handhaven.

Referenties:

1. Onderwerp: Wereldwijd plasticafval. (2024, 10 januari). Statista. https://www.statista.com/topics/5401/global-plastic-waste/#topicOverview
2. Lee, Y., Cho, J., Sohn, J., & Kim, C. (2023). Gezondheids effecten van microplasticblootstellingen: Huidige kwesties en perspectieven in Zuid-Korea. Yonsei medical journal, 64(5), 301–308. https://doi.org/10.3349/ymj.2023.0048
3. Campanale, C., Massarelli, C., Savino, I., Locaputo, V., & Uricchio, V. F. (2020). Een gedetailleerde reviewstudie over potentiële effecten van microplastics en additieven van bezorgdheid op de menselijke gezondheid. International Journal of Environmental Research and Public Health/International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(4), 1212. https://doi.org/10.3390/ijerph17041212
4. Hu, C. J., Garcia, M. A., Nihart, A., Liu, R., Yin, L., Adolphi, N., Gallego, D. F., Kang, H., Campen, M. J., & Yu, X. (2024). Aanwezigheid van microplastics in honden- en menselijke teelballen en de mogelijke associatie met sperma-aantal en gewichten van teelballen en epididymis. Toxicological sciences : an official journal of the Society of Toxicology, kfae060. Advance online publication. https://doi.org/10.1093/toxsci/kfae060
5. Society, E. (2019, 20 november). Impact van EDC's op reproductieve systemen. Endocrine Society. https://admin.endocrine.org/topics/edc/what-edcs-are/common-edcs/reproduction#:~:text=In%20people%2C%20EDCs%20have%20been,as%20BPA%20in%20the%20body.
6. Garcia, M. A., Liu, R., Nihart, A., Hayek, E. E., Castillo, E., Barrozo, E. R., Suter, M. A., Bleske, B., Scott, J., Forsythe, K., Gonzalez-Estrella, J., Aagaard, K. M., & Campen, M. J. (2024). Kwantificatie en identificatie van microplasticsaccumulatie in menselijke placenta-specimens met behulp van pyrolyse-gaschromatografie-massaspectrometrie. Toxicological Sciences. https://doi.org/10.1093/toxsci/kfae021

Veelgestelde Vragen