Cheat Meals En Vetverlies

Er zijn veel manieren om af te vallen en een gezondere levensstijl te creëren. Voor de meeste mensen zijn gezonder eten en bewegen zeer belangrijke startpunten om vetverlies te bereiken. In dit artikel leren we je hoe cheat meals je kunnen helpen om af te vallen. Het blijkt dat incidentele cheat meals daadwerkelijk kunnen worden gebruikt om je naar je lichaamsdoelen te duwen!

Wanneer je voedingsmiddelen eet die rijk zijn aan calorieën, vooral calorieën uit vetten en koolhydraten, worden er verschillende soorten hormonen vrijgegeven als reactie op de nieuw geconsumeerde brandstof.

Er zijn een paar artikelen geweest die zich richten op het hormoon insuline, maar deze keer gaan we kijken naar een ander hormoon: leptine.

Leptine is een hormoon dat voornamelijk wordt geproduceerd door vetweefsel. Wanneer je eet, stijgen de leptine niveaus, en wanneer je hongerig bent of weinig brandstof hebt, zijn de leptine niveaus laag. Wanneer het signalen naar de hersenen verzendt, controleert en beïnvloedt leptine net zoveel, zo niet meer lichaamsfuncties dan insuline!

Het reguleert:

• Glucose- en vetmetabolisme (het opslaan en verbranden van deze brandstoffen).

• Energiebalans en lichaamsmetabolisme.

• Voedselcravings en voedselzoekgedrag, verzadiging (het gevoel van volheid) en de beloningswaarde van voedsel.

• ...en nog veel meer.

De belangrijkste productie van leptine is afhankelijk van het aantal en de grootte van vetcellen in het lichaam. Er zijn veel redenen waarom leptine wordt vrijgegeven, maar een van de grootste factoren is de consumptie van voedsel, meer specifiek de bloedglucose (suiker) en insulineniveaus. Het stijgt niet onmiddellijk zoals insuline dat doet, trouwens. De afgifte van leptine kan ook de insulineniveaus en -gevoeligheid beïnvloeden!

Leptine niveaus kunnen ook stijgen door stress en insulineniveaus, en dalen door slaaptekort, verhoogde hormonen, en lichaamsbeweging.

Leptine niveaus kunnen ook veranderen op basis van de timing van maaltijden en je dagelijkse routine. Als voorbeeld, over het algemeen zijn de leptine niveaus 's nachts verhoogd om onze eetlust te onderdrukken terwijl we slapen. Normale eetgewoonten kunnen invloed hebben op wanneer je je hongeriger voelt gedurende de dag en nacht.

Leptine is een pro-overlevingshormoon, dus wanneer je afvalt door calorieën te beperken, nemen de leptine niveaus af, wat zorgt voor een toename van cravings en voedselzoekgedrag. Lagere niveaus van leptine verlagen ook het metabolisme om voedsel- en energiereserves te behouden. Vasten heeft hetzelfde effect.

De productie van het leptinehormoon in het lichaam is ook gebaseerd op de grootte en het aantal lichaamsvetcellen. Daarom, minder vet/lichaamsvetpercentage, minder productie van leptine.

Als dit waar is, betekent dit dat mensen met een hoger lichaamsvetpercentage hogere niveaus van leptine hebben. Waarom hebben de meeste mensen met een hoger lichaamsgewicht dan ook nog steeds honger, ook al hebben ze hogere leptine niveaus die de verzadiging en volheid zouden moeten verhogen?

De reden hiervoor is leptine resistentie, die kan ontstaan wanneer het lichaam constant hoge niveaus van leptine heeft, waardoor het lichaam de signalen van leptine negeert en weerstaat.

Aangezien leptine zo'n belangrijke signaalmolecuul voor de hersenen is, kunnen andere belangrijke hormoonniveaus beginnen te veranderen als de leptine niveaus lange tijd laag blijven. Dit omvat geslachtshormonen en andere metabolische hormonen, dingen die, wanneer ze uit balans zijn, een negatieve impact op het lichaam kunnen hebben.

In de loop van de tijd raken onze lichamen gewend aan een routine, waardoor het metabolisme en de hormoonniveaus zich aanpassen. Voor degenen die proberen hun lichaamsvetpercentage met een methode te verlagen, zal je lichaam het metabolisme en de hormoonniveaus verlagen als reactie. Dit is hoe we plateaus in vetverlies bereiken, en zoals vermeld in andere artikelen over plateaus, is de beste manier om van een plateau af te komen, je routine periodiek te veranderen.

Cheat meals of cheat days kunnen worden gebruikt om de leptine niveaus te verhogen om het systeem te schokken, het metabolisme te verhogen en de leptine niveaus te laten stijgen. Dit één of twee keer per week is genoeg voor de meeste mensen om de leptine niveaus weer te verhogen en te voorkomen dat het lichaam gewend raakt aan een routine, wat het metabolisme en de hormonen kan verlagen die je mogelijk kunnen helpen om door te gaan met afvallen.

Bedrog kan worden verhoogd (leptine niveaus vaker verhogen) afhankelijk van de intensiteit van de lichaamsbeweging en hoe extreem het dieet is. Hoe intenser je programma of routine, hoe meer je mogelijk je leptine niveaus moet verhogen om je voortgang voort te zetten.

Verhoog je werklast niet op een cheat day in een poging om de extra calorieën die je hebt geconsumeerd te compenseren, omdat dit het doel van het verhogen van je calorieën om de leptine niveaus te verhogen ondermijnt. Ook al verhoogt lichaamsbeweging het metabolisme, het feit dat je meer calorieën verbrandt, zal de leptine niveaus verlagen.

Hier is een plan voor vrouwen dat je kunt volgen terwijl je probeert af te vallen:

En voor mannen:

Laten we de belangrijkste punten samenvatten:

• Leptine is een hormoon dat voornamelijk wordt vrijgegeven door vet (adipose) weefsels.

• Hoge leptine niveaus en brandstofreserves signaleren 'volheid', terwijl lage leptine niveaus en brandstofreserves 'honger' signaleren.

• Wanneer je vette en koolhydraatrijke voedingsmiddelen eet, een toename van insulineniveaus of stress ervaart, stijgen de leptine niveaus.

• Wanneer je hongerig bent, op dieet bent of vast, aan lichaamsbeweging doet, slaaptekort hebt of ongebalanceerde hormonen hebt, dalen de leptine niveaus.

• Constant hoge leptine kan leiden tot leptine resistentie, een van de belangrijkste oorzaken van gewichtstoename.

• Incidentele cheat meals en cheat days kunnen de leptine niveaus verhogen, waardoor je lichaam zich niet aan een routine kan aanpassen en het voortdurende vetverlies bevorderd wordt.

• Margetic, S., Gazzola, C., Pegg, G. G., & Hill, R. A. (2002). Leptine: een overzicht van de perifere acties en interacties. International journal of obesity and related metabolic disorders: journal of the International Association for the Study of Obesity, 26(11), 1407-1433.